भरतपुर । चितवनमा जेनजीले गरेको अन्दोलनका क्रममा खुट्टामा गोली लागेका भरतपुर–१० मा बस्दै आएका २२ वर्षीय आरूष गुरूङका परिवारले सहयोगको अपिल गरेका छन् । दैनिक गुजारा चलाउन र उपचार गर्न गाह्रो भएकोले उनीहरुले सहयोगदाताहरुसँगको सहारा खोजेका हुन् ।

वास्तविक नाम रणबहादुर रहेका लमजुङका आरूषका दिदीभाइले बाबाको मृत्यु र आमाले छाडेर गएपछि सामान्य रेस्टुरेन्टमा काम गरेर जीवनयापन गरिरहे पनि अहिले गम्भीर अवस्थामा पुगेपछि बाँच्नका लागि दातृ संस्थाको सहयोग माग्नुबाहेक अरु उपाय नभएको उनकी दिदी शान्ति गुरूङले बताइन् ।

लायन्सचोकको थर्डआई रेस्टुरेन्टमा काम गर्ने आरूषले सो दिन बिदा परेकोले यत्तिकै हेर्नका लागि आन्दोलनमा पुगेको भन्दै आफूसँग टाढा–टाढासम्म आन्दोलनमा जान सवारीसाधन नभएपछि नजिकैको भाटभटेनी र महानगर कार्यालयअगाडि गएको समूहमा उनी मिसिएको बताए । यही बेला चलेको गोली आरूषको खुट्टामा पछाडिबाट लागेको र अर्को गोली पछिल्लो पकेटमा रहेको मोबाइलमा लागेर त्यो फुटेको उनले बताए ।

करिब ५ बजेतिर गोली लागेपछि उनी अचेत अवस्थामा पुगेको र होसमा आउँदा सिएमसीमा थिए । सानैमा बुबा गुमाएका आरूषले आमाले पनि छोडेर अरुसँगै गएपछि दिदी शान्ति नै उनको सहारा थिइन् । शान्तिले विभिन्न होटलमा काम गर्दै दुःखसुख मजदुरी गरी, अरुको घर सफा गर्दै कोठाभाडा तिरेर आफ्नो एकमात्र भाइलाई प्लस टुसम्म शिक्षादीक्षा दिई हुर्काउँदै आएकी थिइन् । पटकपटक रोजगारीका निम्ति अरब मुलुक गएकी शान्ति भाइलाई गोली लागेको भोलिपल्ट नै कतार जाने तयारीमा थिइन् ।

अहिले भाइ यस्तो अवस्थामा पुगेपछि बाहिर जाने अवस्थै रहेन, दैनिक गुजारा चलाउन हाल उनलाई गा¥हो भएको छ । विदेश बसेर आफैँले पढाएको भाइको हेरचाहमा हाल उनी खटिएकी छन् । ‘यतिका वर्ष लगानी गरेर हुर्काएको भाइमाथि राज्यले अनाहक गोली बर्साएपछि कसको चित्त दुख्दैन ?’ उनले भनिन्, ‘अब भविष्यमा काम गरेर खान सक्छ कि सक्दैन ? मलाई अहिले यही पिर छ ।’

विवाहपछि पनि दिदी शान्तिका श्रीमान्ले अर्को बिहे गरेपछि ससाना छोराछोरीसमेत दिदीभाइले नै सामान्य मजदुरी गरेर डेरामा राखेर पालेका थिए । ‘म त काम गर्न सक्थेँ, उसलाई कुर्ने कोही छैन’, उनले भनिन् ।

सिएमसीमा पहिलोपटकको पैसा नलागे पनि पछि ड्रेसिङमा जाँदा पैसा तिर्नु परेको उनी बताउँछिन् । सरकारीमा जाँदा पनि टिकट, ड्रेसिङ, एक्स–रे र औषधिको पैसा तिर्नु परेको उनी बताउँछिन् ।

‘हामी त जेनजी आन्दोलनका घाइते हौँ’ भन्दा पनि पहिलोचोटि हो उपचार निःशुल्क, अब त पैसा लाग्छ भन्ने जवाफ पाएको दिदी शान्ति बताउँछिन् । उनले घाइतेको उपचार निःशुल्क गर्ने व्यवस्थाका निम्ति पहल गरिदिनका लागि आग्रह गरेकी छन् ।

घाइते भाइको महिनाभन्दा बढी बितिसक्दा पनि सुधार नभएको उनले बताइन् । ‘डाक्टरले हड्डी र मासु जोडिएको छैन भन्छन्’, उनी भन्छिन्, ‘डाक्टरले धेरै बोल्न र चल्न नदिएपछि भाइको अवस्था अत्यन्त कष्टकर बनेको छ ।’

डाक्टरले यस्तै अवस्था रहे तिहारपछि अप्रेसन गर्नुपर्ने बताएको भन्दै उनले यसका लागि धेरै पैसा लाग्ने बताइन् । उनले भाइलाई बचाउन विभिन्न सहयोगी मनहरुसँग सहयोगको याचना गरेकी छन् । चितवनपोष्टबाट